Na 4 praatsessies en tussentijdse wijzigingen in de medicatie was de conclusie dat Mathijs een posttraumatische stress stoornis/angststoornis heeft en dat EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) als therapie hem wellicht zou kunnen helpen. Vertrokken wij ook niet met dezelfde diagnose en advies uit het Radboudziekenhuis in april? Inmiddels is het eind oktober als deze conclusie getrokken wordt. Er wordt een afspraak gemaakt voor de eerste emdr-sessie en wij krijgen als opdracht het hele verhaal van de operatie op te schrijven, zodat dit voorgelezen kan worden aan Mathijs tijdens de eerste sessie.
Schrijven
Een hele klus om het verhaal zo te schrijven dat Mathijs het kan volgen. Terughalen van details van de zeer ingrijpende ziekenhuistijd. Schiften van feiten die voor Mathijs belangrijk waren. Schrijven in korte en begrijpelijke zinnen. Alles in dezelfde stijl. Avonden ben ik er druk mee geweest. Met de deadline van de eerste sessie voor ogen: 9 november.
Sessie
Gedesillusioneerd waren we na 9 november. Geen eerste EMDR sessie maar ook weer een intake, waarbij ook weer niets uit het dikke dossier gelezen was. "Ik begin graag blanco aan een therapie.", was de reactie desgevraagd. Op 23 november vond de eerste sessie uiteindelijk plaats.
Verschil
De emdr bestond uit het voorlezen van het verhaal door Eppe waarbij de therapeut bekeek bij welke onderdelen Mathijs veel spanning opbouwde. Bij een tweede keer voorlezen tikte de therapeut beurtelings op de knieën van Mathijs. Beoogd effect is dat de nare herinneringen een plekje krijgen in het geheugen. Op zo'n manier dat je er geen last meer van hebt en dat je ze ook weer als 'normale' herinneringen kunt oproepen zonder angstig te worden. Direct na de eerste sessie merkten we dat Mathijs vrolijk was en dat hij niet meer over ingeslikte tongen, afgebroken tanden en een stilstaand hart sprak. Wat een effect van 1 sessie!
3 heerlijke weken
Wat een heerlijke periode van 3 weken hadden we. Mathijs was vrolijk, cooperatief en gezellig. Heel af en toe zagen we hem aan zijn tong zitten, maar zonder dat hij angstig leek of zijn angsten uitsprak. Het voelen aan de tong leek een overgebleven ticje. Om te zorgen dat het effect blijvend zou zijn, spraken we met de therapeut nog een 2e sessie af. 4 weken na de eerste vond deze plaats: 22 december.
Terug bij af
Zo plotseling als de omslag na de eerste sessie kwam, was ook de omslag na de tweede sessie. Direct 's avonds zagen we Mathijs weer aan zijn hart en tong voelen en uitte hij angst voor inslikken van zijn tong en voelde hij gaten in zijn buik. Terug bij af dus.
Nog voor de kerstvakantie hadden we contact met de psychiater. Hoe kon dit toch? De psychiater stelde voor nu met een antipsychoticum te starten: risperidon. Na een paar dagen hadden we weer contact. Er was geen resultaat, meer verslechtering van de situatie. Risperidon werd opgehoogd.
Stabiel
De kerstvakantie worstelden we door en tussentijds werd ook het antidepressivum Prozac (fluoxetine) toegevoegd. Een enorme hoeveelheid medicijnen en daarmee een behoorlijk klus om deze foutloos voor een week uit te zetten in de verdeeldoosjes. Na een week werd de Prozac verdubbeld tot de standaarddosering. Omdat Mathijs wel heel erg sloom was hebben we de risperidon en lorazepam gestopt. Even liet Mathijs iets meer angst zien en een lichtere slaap (snel en vroeg wakker). Na een paar dagen waren deze negatieve effecten verdwenen.
Vervolgtherapie
Na de tweede EMDR sessie had Mathijs geen afspraken meer voor therapie gehad en was het voor ons nogal onduidelijk wat nu het handelingsplan is. Een flink aantal telefoontjes waarin we uitspraken nogal ontevreden te zijn over de voortgang, helderheid en te volgen stappen, hebben we nu een aantal afspraken in de agenda staan die duidelijkheid moeten brengen in het totale behandelproces. ...wordt vervolgd...
